แค่เงา เหงา เหงา

บนทางเดิน…ที่ทอดยาว..สู่ภูสูง

เส้นสายรุ้ง…พาดข้าม…ระหว่างเขา

สายลมพัด…โบกสะบัด…เพียงบางเบา

โลมไล้เงา…แสงทอง…ต้องส่องมา

 

ฟ้าหลังฝน…เปิดกว้าง…ทางสว่าง

มิเหลือราง…ความหม่นเศร้า…คราวอุสา

มิเหลือร่อง…แห่งรอยช้ำ…ในอุรา

มิเหลือครา…ครั้งก่อน…ที่อ่อนแอ

 

กระแสเสียง…สำเนียง…แห่งภูผา

ลำนำป่า…ขานรับ…เพื่อเผื่อแผ่

ฟ้ากระจ่าง…พร่างพรม…ทุกดวงแด

ยามที่แพ้…ให้หยัดสู้…อยู่ต่อไป

 

– – ร้อยหนาม…ร้อยอารมณ์เหงา – –

Advertisements

1 คิดบน “แค่เงา เหงา เหงา

  1. บนหนทางสู่อนาคต มักปรากฎไม่แน่นอน
    บนหนทางที่สันจร มักกัดกร่อนเนื้อในใจ
    บนหนทางอีกยาวไกล มักหวั่นไหวในบางครา
    บนหนทางตลอดมา มักมีผองเพื่อนข้าฯมาปลอบโยน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s