Roynarm's Blog

Just another WordPress.com site

New York, I Love You รวมเรื่องรักที่มากกว่าคำบรรยาย

025

เป็นหนังรักอีกเรื่องที่น่าจับตามอง เพราะเป็นหนังที่รวมเรื่องรัก 11 มุมมอง จากผู้กำกับ 11 คน มาอยู่ในเรื่องเดียว ซึ่งคอนเซปต์ของหนังจะเหมือนกับ Paris je T’aime มหานครแห่งรัก ที่เคยผ่านตาในบ้านเราไปแล้ว เพราะเรื่อง New York, I Love You เรื่องนี้ทางผู้สร้าง “เอมานูเอล? เบบีย์อี” (Emmanuel Benbihy) ตั้งใจจะให้เป็นหนังเรื่องที่ 2 ในหนังชุด Cities We Love ที่นำเสนอเรื่องราวความรักของเมืองใหญ่ๆ รอบโลก ผ่านมุมมองของผู้กำกับหลายๆ คน

New York, I Love You เมืองแห่งความรัก เรื่องนี้จึงกลายเป็นหนังรักที่รวมเรื่องราวความรักในรูปแบบต่างๆ ที่ถ่ายทอดให้เราได้เห็นความเป็นนิวยอร์ค เมืองแห่งสีสันและแฟชั่นชั้นนำ รวมไปถึงเมืองที่ไม่เคยหลับใหล ด้วยความหลักแหลมในชั้นเชิงการนำเสนอให้ทั้ง 11 เรื่องราวกลายเป็น 1 เรื่องรักที่สมบูรณ์พร้อม ประกอบไปด้วยเรื่องราวความรักระหว่างหนุ่มสาว พ่อแง่แม่งอน ไปจนถึง รักแบบยืนยง อะไรประมาณนี้ (แหม! พูดแล้วก็อิจฉา)

สำหรับแต่ละเรื่องราวความรักใน New York, I Love You เรื่องนี้ จะมีความลึกซึ้งขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง นอกจากจะเห็นความรักในแบบหนุ่มสาวแล้ว เรายังเห็นมุมมองความรักของผู้ใหญ่ ความรักของพ่อแม่ที่มีต่อลูก และความรักอื่นๆ ที่แต่ละคนมีให้กันและกัน ในแบบที่คนดูจะต้องตีความในสิ่งที่เขาถ่ายทอดออกมาอีกด้วย ถือว่าเป็นหนังรักที่ไม่ได้สักแต่ว่าดู เพราะเราต้องคิด และพยายามเข้าใจเรื่องราวทั้งหลายที่ผู้สร้างต้องการส่งต่อ.

และที่สำคัญสำหรับหนังรักแบบนี้ การแสดงของนักแสดงชั้นนำของฮอลลีวู้ด เป็นอะไรที่ขั้นเทพ ทำให้เราคล้อยตามเรื่องรักในแต่ละรูปแบบได้อย่างเข้าใจในคาแรกเตอร์ของแต่ละ คน (ถึงแม้จะต้องคิดบ้างนิดหน่อยก็ตาม) ใน ตอนแรกที่เห็นรายชื่อนักแสดง รู้สึกว่าใช้นักแสดงสิ้นเปลืองมากๆ แต่พอได้มาดูการแสดงของพวกเขาเหล่านั้นแล้ว ก็บอกได้เลยว่าพวกเขาแสดงได้อย่างเต็มที่มากๆ และที่เห็นแปลกตา น่าจะเป็นการแสดงของหนุ่ม “ไชอา ลาบัฟ” ที่ทิ้งบทบาทวัยรุ่นคะนองที่เราเคยเห็นจาก ทรานส์ฟอร์เมอร์ มารับบทบาทเป็น Bell Boy (พนักงานยกกระเป๋า) ผู้พิการ และรับผิดชอบในหน้าที่ของตนเองได้อย่างเนียน แต่เรื่องรักเรื่องนี้จะดำเนินต่อไปไม่ได้เลยหากขาด การแสดงของป้า “จูลี่ คริสตี้“? ถึงจะแก่แต่ก็ยังมีไฟอยู่ เพราะเธอดึงให้เราจินตนาการได้ตามที่เธอพยายามสื่อให้เห็นได้แบบถ่องแท้จริงๆ กลายเป็นรักไม่รู้ลืม

ที่กล่าวมาเป็นเพียง 1 ตอนรักของเรื่อง New York, I Love You ที่น่าสนใจ แต่ที่ชอบมากที่สุดก็เป็นตอนรักยืนยงและยาวนาน ของคู่ตายายคู่หนึ่ง (อีไล วอลแลซ และ คลอริช ลัชแมน) ที่ด้วยไดอะล็อค (คำพูดในบทภาพยนตร์) ทั้งสองดูเหมือนจะชอบถกเถียงกัน สองตายายคู่นี้เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับทุกๆ คู่ที่ครองรักกันอย่างยั่งยืนได้เป็นอย่างดี ทั้งคู่ค่อยๆ เดินทอดน่องช้าๆ ไปตามทางเท้าของบรู๊คลิน เพื่อซึมซับบรรยากาศ และรำลึกถึงช่วงเวลาอันหอมหวานแห่งความรัก

อีกตอนที่อยากเอ่ยถึง ก็เป็นตอนที่ถ่ายทำกันที่ Chinatown ที่มีซูฉีนำแสดง ตอนนี้จะเป็นตอนที่ศิลปินนักวาดภาพเหมือนต้องการที่จะวาดภาพนางเอกของเรา ก่อนที่จะไปขอร้องให้เธอมาเป็นแบบให้ เขาพยายามที่จะจดจำรายละเอียดของเธอด้วยการมอง และวาดลงบนกระดาษทิชชูในร้านอาหารจีน แต่เมื่อมาถึงการลงรายละเอียดในส่วนของดวงตา เขาไม่สามารถทำได้ เขาจึงต้องขอร้องให้เธอมาเป็นแบบ…โดยไม่รีบเร่ง แต่ทว่า เวลาในการตัดสินใจของเธออาจจะยาวนานเกินไปสำหรับเขา.. (ต้องดูเอง แล้วจะเข้าใจ)

ถ้าหากจะให้บรรยายเรื่องราวความรักให้หมดทุกตอนคงจะยืดเยื้อ เอาเป็นว่าเรื่องราวแต่ละตอนใน New York, I Love You ถูกเล่าขานเป็นเรื่องเดี่ยว ด้วยการจับมารวมไว้ด้วยกันเป็นหนึ่งเดียว โดยการสร้างฉากมาช่วยต่อเติมเรื่องราวและอารมณ์ของภาพยนตร์ ให้คนดูรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้มีความเป็นเอกภาพไม่ตัดขาดจากกัน

การเรียงลำดับ ร้อยเรียงเรื่องรักก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญ และต้องขอแอบกระซิบบอกว่า ในบางครั้งก็มีเผลอง่วงเหงาหาวนอนบ้างเล็กน้อย (ไม่แน่ใจว่า เพราะหนังทำให้ง่วง หรือว่าเหนื่อยจนอยากนอน ก็ไม่รู้ หรืออีกเหตุผลก็คง เป็นคนไม่โรแมนติกมั้ง!) แต่โดยรวมผลสรุปของความรักก็สามารถทำให้คนใจแข็ง อิน ไปกับเรื่องราวความรักเหล่านี้ได้เหมือนกัน

movie.mthai.com

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: