Roynarm's Blog

Just another WordPress.com site

แพนด้า : มีคุณค่ามากกว่าที่คิด

หนังเกี่ยวกับความผูกพันระหว่างเด็กกับสัตว์? รวมถึงมนุษย์ต่างดาว น่าจะบอกได้ว่ามีมามากมาย อาทิเรื่อง E.T. (ถ้าใครเกิดทัน) ที่เป็นเรื่องของความผูกพันระหว่างมนุษย์ต่างดาวที่มักมีวลีติดปากว่า “E.T Phone Home”, CJ 7 คนเล็กของเล่นใหญ่ ที่มีตัวประหลาดนอกโลกสีเขียวที่เข้ามาเป็นเพื่อนกับเด็กน้อย, Waterhorse อภินิหารตำนานจ้าวสมุทร เป็นเรื่องของความผูกพันของเด็กกับ หรือหนังไทยอย่างเรื่อง ข้าวเหนียวหมูปิ้ง ที่เป็นความผูกพันระหว่างเด็กกับสุนัข เป็นต้น

จะเห็นได้ว่าหนังแนวนี้มีมาให้เห็นตลอดเวลา แต่ก็ยังคงเป็นที่นิยมสำหรับคนทำหนัง และดูหนัง เพราะมันเป็นเรื่องราวที่น่าจะบอกได้ว่า “ใกล้ตัว” ไม่ ได้บอกว่ามนุษย์ต่างดาวอยู่ใกล้ตัวเรา หรือไดโนเสาร์อยู่รอบข้างเรา แต่ที่ต้องการนำเสนอนั่นคือเรื่องราวของมิตรภาพ ความผูกพัน ที่มีมาทุกยุคทุกสมัย

img_3036

และสำหรับหนังเรื่องนี้ก็เช่นเดียวกัน ที่ถ่ายทอดความรักความผูกพันระหว่างเด็กน้อยกับสัตว์ใหญ่ เรื่อง Trail of the Panda หรือ ในชื่อไทยว่า “แพนด้าเพื่อนรัก”

ตอนแรกที่เห็นตัวอย่างในโรงหนัง เราได้แต่คิดในใจว่า หนังแนวนี้อีกแล้ว เราว่าเราแทบจะหาบทสรุปของเรื่องได้หลังจากดูตัวอย่างจบ แต่ทว่าเมื่อได้เข้าไปดูเต็ม ๆ ในโรงหนัง เราว่าคนสร้างเค้าพยายามบอกอะไรที่เป็นนัยยะ ให้คนดูได้เรียนรู้ และเหมือนกับสอนเราไปด้วยในตัว

ตัวพล็อตเรื่องจะว่าไปก็ไม่ได้ต่างกับหนังที่พูดถึงตอนแรก เพราะมันเป็นเรื่องราวของความผูกพันระหว่างเด็กที่ชื่อ เสี่ยวหลู กับลูกหมีแพนด้า แต่มันมีข้อคิดให้เราได้เปรียบเทียบระหว่างคนกับสัตว์ เพราะในเรื่อง ตัวของเสี่ยวหลู เป็นเด็กกำพร้าสูญเสียพ่อแม่จากเปลวเพลิง ส่วนลูกหมีแพนด้าก็ต้องพลัดหลงจากแม่ของมัน เพื่อหนีจากเงื้อมมือของนักวิจัยแพนด้าของจีน (สมัยเริ่มแรกซึ่งยังไม่มีความรู้เกี่ยวกับหมีแพนด้า และเข้าใจไปในทางที่ผิด)

จะเห็นได้ว่าคนสร้างเค้าพยายามและตั้งใจจะบอกว่า ตัวเสี่ยวหลู ต้องใช้ชีวิตอยู่เหมือนโดดเดี่ยว ถึงแม้ว่าจะมีคนมาช่วยอุปการะ แต่ความโดดเดี่ยวก็เกิดขึ้นในใจของเค้า ส่วนลูกหมีแพนด้าผู้ถูกพรากจากอกแม่ ก็เหมือนต้องผจญชะตากรรมในป่าใหญ่เพียงลำพัง ทั้งสองมีข้อที่เหมือนกันในจุดนี้

และเมื่อทั้ง เสี่ยวหลู และ ลูกหมี ได้มาเจอกัน ถึงแม้จะด้วยความบังเอิญ การพบกันครั้งนี้เหมือนสิ่งที่มากระเทาะเปลือกในจิตใจของเสี่ยวหลูให้บางลง และมองโลกในมุมใหม่ เด็กน้อยเริ่มที่จะพยายามทำตัวให้เป็นประโยชน์ จะเห็นได้จากการพยายามหายอดไผ่มาป้อนลูกหมี แต่ลูกหมีไม่ยอมกิน แต่เด็กชายก็ไม่ละความพยายามที่จะหาสิ่งที่ลูกหมีจะกินได้ ซึ่งตรงส่วนนี้เราว่าคนสร้างเค้าทำให้เรารู้สึกว่าเด็กอย่างเสี่ยวหลู ทุ่มเท อดทน จริงจัง ไม่ว่าจะพบเจออุปสรรคสักกี่ครั้ง เจอปัญหาสักกี่คราว เสี่ยวหลูก็ไม่ย่อท้อ และพยายามทำจนสำเร็จ พร้อมได้เรียนรู้ว่า ลูกหมีแพนด้า ต้องกินอะไร เหมือนจะบอกเราว่าไม่ว่าจะล้มกี่ครั้ง การพยายามก็ไม่เสียเปล่ามันย่อมได้ผลกลับมาในสักคราว.

และเมื่อนักวิจัยพยายามที่จะนำตัวลูกหมีแพนด้าไปจากเสี่ยวหลู ถึงแม้จะเพื่อการศึกษา แต่ทว่าการพรากลูกออกจากอกแม่ เสี่ยวหลู รู้ดีว่าความรู้สึกนั้นเป็นอย่างไร เด็กน้อยจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องและพาเจ้าลูกหมีแพนด้ากลับคืนสู่ อ้อมอกแม่ของมันให้จงได้.

ในระหว่างทาง เราเห็นว่าคนสร้างพยายามที่จะถ่ายทอดบอกเล่าเรื่องราวผ่านการแสดงของตัวเด็ก ซึ่งรับบทโดย ไดอิจิ ฮาราชิมะ (เด็กญี่ปุ่นที่มารับบทเป็นเด็กจีน) ที่พยายามให้ความช่วยเหลือลูกหมีแพนด้า ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้มีความรู้เรื่องของหมีแพนด้าแต่อย่างใด เหมือนคนสร้างพยายามจะบอกเราว่าในบางครั้งความบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา ของเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ นั้นสามารถทำความเข้าใจและให้สิ่งที่ถูกต้องแก่ธรรมชาติ ได้ดีกว่าผู้ใหญ่ที่เรียนสูงเสียอีก (เพราะผู้ใหญ่มักเอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่)

เมื่อดูภาพรวมทั้งหมดของเรื่อง เราว่าคล้าย ๆ หนังสารคดีสั้น ๆ เกี่ยวกับ “ศูนย์เพาะเลี้ยงหมีแพนด้า” ในเมืองวู่หลง ของเสฉวน ประเทศจีน (อันนี้ไม่รู้เรียกสปอยด์หรือเปล่า) แต่ก็ถือได้ว่าเป็นหนังที่ผู้ใหญ่ควรพาเด็กไปดูพร้อมกับสอนให้พวกเค้ารู้ใน เรื่องราวดี ๆ เพื่อที่จะได้เติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในวันข้างหน้า

อ้อ! อันนี้ไม่บอกไม่ได้เชียว เรื่องนี้มีน้ำตารื้น ๆ นิดหน่อย เพราะอินไปกับ เสี่ยวหลู ที่ร้องไห้ กับการที่จะต้องอำลาจากเพื่อนรัก “ปัง ปัง” (ชื่อลูกหมีแพนด้าที่เสี่ยวหลูตั้งให้)? ต้องขอยกนิ้วให้กับการแสดงขั้นเทพของเด็กอัจฉริยะคนนี้ซะหน่อย

เรื่องนี้ไปดูเถอะไม่เสียดาย! แต่ถ้าใครคิดว่าเสียเวลาก็อย่าไปดูเลย เสียดายคุณค่าของหนังอ่ะ

MOVIE.MTHAI.COM

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on สิงหาคม 6, 2010 by in วิจารณ์หนัง and tagged , , .

นำทาง

%d bloggers like this: